Frenulektomia – plastyka wędzidełka języka

Wędzidełko języka to niewielki fałd błony śluzowej łączący dolną powierzchnię języka z dnem jamy ustnej. Gdy jest zbyt krótkie lub nieprawidłowo ukształtowane, może ograniczać ruchomość języka i utrudniać wykonywanie jego naturalnych funkcji.

U niemowląt nieprawidłowa budowa wędzidełka może powodować trudności z karmieniem, natomiast u starszych dzieci niekiedy wpływa na ruchomość języka potrzebną podczas jedzenia, połykania i artykulacji określonych głosek.

Frenulektomia lub plastyka wędzidełka polega na chirurgicznym uwolnieniu języka poprzez odpowiednie przecięcie, usunięcie lub zmianę kształtu wędzidełka. Zakres zabiegu zależy od budowy anatomicznej i stopnia ograniczenia ruchomości. Zabieg może być wykonywany w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym.

Kwalifikacja do leczenia operacyjnego

Kwalifikacja obejmuje ocenę budowy wędzidełka oraz sprawdzenie, w jakim stopniu ogranicza ono ruchy języka. Lekarz ocenia możliwość unoszenia języka, wysuwania go oraz wykonywania ruchów niezbędnych podczas jedzenia i połykania.

Podczas konsultacji analizowane są również zgłaszane przez rodziców trudności związane z karmieniem, żuciem, połykaniem lub wymową.

W przypadku zaburzeń artykulacji pomocna może być wcześniejsza konsultacja logopedyczna, która pozwala ustalić, czy ograniczenie ruchomości języka rzeczywiście przyczynia się do problemów z mową. Samo nieprawidłowe brzmienie głosek nie zawsze stanowi wskazanie do operacji.

Na podstawie badania lekarz ustala, czy zabieg jest potrzebny, jaki powinien mieć zakres oraz jaki rodzaj znieczulenia będzie odpowiedni dla dziecka.

Opieka pooperacyjna

Po zabiegu dziecko pozostaje pod obserwacją personelu medycznego. W większości przypadków, po uzyskaniu prawidłowego stanu ogólnego i upewnieniu się, że nie występuje krwawienie, możliwy jest powrót do domu tego samego dnia. Nocna hospitalizacja zwykle nie jest konieczna.

W pierwszych dniach może występować niewielki ból, obrzęk oraz dyskomfort podczas poruszania językiem i przyjmowania pokarmów. W miejscu zabiegu może pojawić się jasny nalot związany z naturalnym procesem gojenia.

Rodzice otrzymują zalecenia dotyczące higieny jamy ustnej, żywienia oraz łagodzenia dolegliwości bólowych. Starszym dzieciom można podawać pokarmy o konsystencji i temperaturze, które nie powodują podrażnienia miejsca operowanego.

W zależności od przyczyny wykonania zabiegu lekarz może zalecić dalszą opiekę logopedyczną lub ćwiczenia usprawniające ruchomość języka. Sposób i termin rozpoczęcia ćwiczeń ustalane są indywidualnie.

W przypadku utrzymującego się krwawienia, znacznego obrzęku lub trudności z przyjmowaniem płynów konieczna jest pilna konsultacja medyczna.